همه ی امیدمو پیچیدم تو اون بقچه سبزه ٬ گذاشتمش ته کشوم٬پشت اون جعبه نوارا.
اینا رو به تو میگم که یادت میمونه رفاقتو ! همچین که همه رفتن ... توحواست باشه ٬
یه وقت نکنه تو رودر واسی بقیه گیر کنی.... همه رو بیخیال شو٬ یه دقه دل بده ببین چی
ازت خواستم درست تمومش کنی...آروم میای میشینی کنارم ٬ این پارچه سفیده رو 
می زنی کنار٬امانتی رو آروم می کشی رو صورتم... حواست باشه کسی بویی نبره...
نمی تونی؟! تورو خدا تودیگه ازین حرفا نزن. تو که میدونی همه چیزم همینه!
بذار دل منم خوش باشه. بساط گریه اینجا هم پهن باشه.یادت میاد نصفه شبی
دوره افتاده بودیم تو بین الحرمین ٬ریز ریز اشک می ریختیم و وصیت می کردیم.
ازت قول گرفتم.تو هم قسم خوردی.گفتی باشه.داره وقتش میشه ها!آدرسشو که بهت دادم.
حتما بیارش این چفیه رو.خیسش کن.بعد بکش رو صورتم.میخوام خنک بشم.
به خدا خیلی دعات میکنم... 
فاتحه یادت نره ها! همونی که قرار گذاشتیم: اللهم لک الحمد حمدالشاکرین ..... 

به شوق منزل تو بی قرار باید شد
پیاده راه فزون شد٬سوار باید شد

عنان حنجر خود را زدست باید داد
اسیر گریه بی اختیار باید شد

ز ابروی تو رمیدن بما نمی آید
قتیل تیغ کج ذوالفقار باید شد

به یک دو ذبح ٬حقوق لبت ادا نشود
برای حج لبت ٬ تارومار باید شد

کسی که عشق نداند ٬مرا نمی فهمد
برای صحبت آتش ٬ شرار باید شد

زخویش هر که رود٬ جای او تو می آیی
برای کسب تو٬ بی اعتبار باید شد

مقام خاک شما ٬در حسادتم انداخت
به شوق پیکر گرمت ٬ مزار باید شد

من از جلوس تو بر نیزه٬ خوب فهمیدم
برای بانگ اذانت منار باید شد

مرا به خویش گذارید ٬تا که گریه کنم
قتیل گریه آن گل عذار باید شد